Zo ik ben op donderdag 1 november 2001 weer bij mijn dierenarts geweest en heb weer en coctailspuit gehad.
Bij binnenkomst moest ik me gelijk weer wegen en wat denk je, tja ik ben weer flink gegroeid ik weeg nu al 25 kg en ik ben nu net 4 mnd jong.
Gaat dus lekker met me ik groei goed en zie er perfect uit, ik kreeg zeer goede en mooie complimenten van de dierenarts en toen ik daar klaar was kreeg ik een lekker koekje van hem, dat was lekker smullen.
Zo kreeg ik ook te horen dat ik pas volgend jaar weer terug moet komen voor de volgende coctailspuit, ik ga dan weer heel graag want dan krijg ik weer lekker een koekje van hem.
Nou maar wachten tot volgend jaar dan zal de dierenarts wel van me schrikken denk ik want dan ben ik al echt groot als het goed is.
Ik ben inmiddels ook flink aan het wisselen met mijn tanden, ik heb al mijn boven en ondertanden al gewisseld aan de voorkant nu moet ik al mijn kiezen nog wisselen en mijn hoektanden maar dat zal ook wel snel gebeuren daar ben ik niet bang voor.
We zijn inmiddels nieuwjaar al weer ruim gepasseerd, inmiddels ben ik 7 maanden oud en weeg al 40 a 45 kilo. Ja, ik begin al echt een groot hondje te worden. ik ben al zo groot dat ik met mijn rug bijna boven de eethoek uit kom. mijn baasjes zijn nog steeds heel lief voor mij (al krijg ik soms wel straf als ik weer wat gedaan heb) en ze spelen heel veel met mij en dat vind ik heel leuk. Ik heb vandaag (05-02-2002) gehoord dat ik misschien wel een japanse hond ben: een 'tosa inu'. Dat zijn honden die gefokt zijn om te worstelen met elkaar (soort sumo worstelen) en het is een kruising van een japans ras met een dog en mastiff en nog een paar rassen. Maar daar horen jullie later wel weer meer over.
De Tosa Inu.
Land van oorsprong: Japan (het eiland Shikoku, Kochi, district Tosa)
Gewicht: teven min. 30 kg.
reuen min. 37,5 kg.
Hoogte: teven vanaf 56 cm.
reuen vanaf 60 cm.
Rasgroep: FCI groep 2, Molossers/Pinschers/Schnauzers.
Over de bovenste grenzen van maat en gewicht wordt in de standaard van de Tosa niet gesproken, doorgaans ziet men bovenstaande standaard maten graag flink overschreden.
De standaard van de Tosa-Inu (globaal)
Het algemeen uiterlijk
De Tosa-Inu is een grote hond met een bijzonder krachtig en atletisch lichaam. Het is een moedige en sterke hond met hangende oren, korte vacht en een stompe, vierkante snuit. Aan de hals hangt los vel, met plooien, een soort "hangwangen". De rechte, dikke staart is erg krachtig.
Het karakter
De voornaamste karaktereigenschappen van de Tosa zijn doorzettingsvermogen, goedmoedig bij eigen gezin en bekenden, ietwat afstandelijk tegen vreemden, dapper en hard voor zichzelf.
De kop
De hond heeft een bijzonder brede bovenkop. Het voorhoofd vormt met de rechte rug van de snuit een tamelijk stompe hoek. De snuit is middelmatig lang, nooit gedrongen, maar mag beslist niet lang en spits zijn! De neus moet zwart zijn. De krachtige kaken (hond heeft "bolle wangen") hebben sterke, korte tanden. De hoektanden zijn bijzonder groot en sterk; in het geheel een sterk schaargebit. De oren reiken tot aan de wangen. De wangen zijn zeer breed. De ogen zijn tamelijk klein en bruin, maar bijzonder sprekend. De uitdrukking is zelfbewust, enigzins arrogant.
De rug en zijde
De rug is recht en stevig, waarbij de nadruk op de schouders ligt. De zij is ingevallen. Dit is een typisch raskenmerk van de Tosa. De staart is aan de wortel erg breed en sterk en verloopt spits, zij wordt hangend gedragen en reikt tot aan het spronggewricht van de achterpoten. Bij opwinding echter wordt de staart hoog en enigszins gekruld gedragen.
Borstkas en buik
De zeer brede schouders verlopen schuin. De borstkas is breed, diep en lang. De ribben zijn rond gevormd, de buik is iets opgetrokken. De uiterlijke geslachtsorganen moeten kompleet zijn.
De poten
De voorzijde van de poot is recht en zeer sterk. De voet staat iets scheef, is zeer stabiel en krachtig. Hij heeft dikke elastische voetballen en harde, krachtige nagels, bij voorkeur zwart.
Compacte, krachtige "katvoeten" zijn gewenst.
Knie en spronggewricht zijn vaag te zien. Dit geldt voor alle vier de poten. De hoekingen van de achterhand zijn meestal vrij steil.
De vacht
De vacht bestaat uit kort haar; de toegestane kleur is rood(bruin) in alle schakeringen (van diep hertenrood tot apricot). Vaak is op de rug van de honden een brede, donkere haarstreep te zien. (Niet te verwarren met de "ridge" van bv. de Rhodesian Ridgeback).
In andere landen, bv. de USA, komen ook Tosa's voor in de kleuren gestroomd, geel (fawn), zwart en black en tan. Ook in Nederland komt het wel eens voor dat een black en tan gekleurde hond geboren wordt, maar dit mag gezien worden als een kleur die de voorkeur absoluut niet verdient. De FCI-standaard prefereert de rode kleur.
Overigens hebben verreweg de meeste Tosa's de rode kleur. Zo min mogelijk witte markering op snuit, voorhoofd, poten, borst, buik en staartpunt zijn toegestaan. Beslist geen “bonte”honden!
Het gangwerk
Het gangwerk is krachtig en ruim, met soms een "rollende" rug.
Bij jonge honden is het gangwerk soms nog wat slungelig, ook de zgn. telgang (zoals bv. bij Fila's) kan dan voorkomen.
Diskwalificerende fouten:
Reden tot diskwalificatie: kryptorchisme.
Zwaarwegende fout: monorchisme, een extreem vergroeid gebit, ondervoorbeet, schuwheid naar andere honden, gebrek aan moed.
Algemene omschrijving
De Tosa, soms aangeduid als de Japanse Vechthond, of in Japan als Tosa Inu of Tosa Token, is een ras dat weinig bekend is buiten de landsgrenzen van Japan en zelfs in Japan zelf is het ras tamelijk zeldzaam.
De Tosa is een Mastiff-achtige Molosser, groot en atletisch, met een zware kop en een uitgesproken karakter.
De Tosa heeft zijn krachtige fysieke eigenschappen en sterk karakter behouden, doordat de honden in Japan nog steeds puur en alleen voor functionele doeleinden worden gefokt en gehouden.
Alhoewel op een doorsnee Japanse hondenshow meestal wel een Tosa te zien is, worden deze honden in Japan eigenlijk alleen gebruikt als toernooihonden en als waakhonden van hoog kaliber.
Weinig rassen hebben de stootkracht van de Tosa.
De Tosa is een bijzonder stille hond. Zelfs als hij boos is, gebeurt dit in stilte. Dit ligt in het feit dat één van de regels van het Japanse hondentoernooi eist, dat de honden hun strijd in stilte moeten volbrengen.
Selectief fokken met honden die aan deze eisen voldeden, hebben deze karaktereigenschap in het ras verankerd.
(NB: natuurlijk blaffen Tosa's weleens, maar dit gebeurt meestal bij ongewone situaties, extreme opwinding etc.) De hedendaagse Tosa is zeker een raszuivere hond naar westerse begrippen.
Ondanks de algemene veronderstelling dat de Akita de grootste van alle Japanse rassen is, gaat die eer naar de Tosa. Terwijl de doorsnee Tosa reu over het algemeen zo'n 55 tot 70 kg. weegt, is er ook een Japanse Grand Champion Tosa bekend van 100 kg. Dit mag beschouwd worden als een uitzondering. Teven wegen doorgaans tussen de 40 en 60 kg, maar bovenstaande gewichten zijn uiteraard gemiddelden.
Als gezins/waakhond met zeer goede capaciteiten, is de Tosa (voor de baas die hem op waarde weet te schatten en in zijn waarde laat!) een prima keuze. De Tosa is een mens-gerichte hond die liever vriend dan vijand is. De hond hecht zich bijzonder aan de eigen familie, zonder uitzondering tussen kinderen en volwassenen en zal goed omgaan met bezoekers, al is de hond, vooral in het begin, altijd eerst even wantrouwig tegen vreemden. De Tosa is een intelligente, alerte hond, die zeer goed op te voeden is. Natuurlijk verloochenen zij hun afkomst niet.
De eigenaar van een Tosa behoeft zijn of haar hond het waken en verdedigen ook absoluut niet aan te leren, dit is een eigenschap die de hond vanaf ongeveer 6 a 7 maanden reeds ten toon gaat spreiden. De eigenaar dient dit beslist niet aan te moedigen!
De Tosa is een grote en moedige hond, die van nature niet bang moet of mag zijn van andere honden. Honden kunnen soms agressief reageren op grote(re) honden, en, zoals bekend, als ze met elkaar gaan vechten, heeft de grootste en sterkste hond het meestal gedaan, misschien zelfs met hele nare gevolgen. Beter is het een situatie in te schatten, indien noodzakelijk de hond aan te lijnen en een dergelijke confrontatie uit de weg te gaan. Dit doen wij zelf ook met onze honden als het een risico-situatie betreft en op deze manier voorkom je een hoop ellende. Let wel; dit hoeft beslist niet aan de Tosa te liggen, ook andere honden kunnen uit zijn op "herrie schoppen"!
Overigens zijn de Tosa-reuen dominanter aangelegd dan de teven. Hier dient terdege rekening mee te worden gehouden, indien een Tosa aangeschaft wordt. De Tosa dient streng, maar rechtvaardig opgevoed te worden. Vermijd schreeuwen tegen de honden, en slaan is al helemaal uit den boze. De Tosa zal bij een fikse stemverheffing van uw kant al behoorlijk onder de indruk zijn, en daarna meteen willen proberen bij u weer in een goed blaadje komen te staan. Tosa's zijn, speciaal voor dogachtigen, tamelijk gehoorzame honden.
Veel Tosa's liggen het liefst op een overzichtelijke plek in de tuin, zodat ze hun “territorium” goed kunnen overzien. Ze hebben een zeer goed besef van wat van hen is of bij hen hoort, en bewaken dat dan ook rustig en zelfverzekerd, maar wel zeer vastberaden. Rustig kunnen ze zo wel een hele middag blijven liggen, het liefst in de zon, want het zijn echte zonne-aanbidders! Het zijn prima huisgenoten, rustig aanwezig in huis, absoluut geen zenuwachtige blaffers.
Voordat u een Tosa koopt......
Heeft u besloten tot aanschaf van een Tosa, bedenk dan eerst nog even het volgende...
De Tosa is een grote hond en neemt dus veel plaats in uw huis in. Tosa's zijn in principe niet geschikt om gehouden te worden als kennelhond, (maar welke hond is dit nou wel?) de Tosa kwijnt weg in een kennel en kan, indien de hond weinig aandacht krijgt, onaangepast gedrag gaan vertonen. Zij willen graag bij de baas/bazin en evt. familie zijn en zijn erg op gezelligheid gesteld. Dit betekent dus (als het goed is), dat de hond bij u in huis leeft.
De Tosa is over het algemeen geen overmatige kwijler, maar heeft hij water gedronken, dan hangt hier en daar wel wat kwijl. Kunt u hier goed tegen of irriteert u zich mateloos? Leer de Tosa om deze reden dan ook niet om te bedelen, want dat er dan kwijl geproduceerd gaat worden, staat wel vast.
De Tosa teven zijn eigenlijk zonder uitzondering makkelijker in de omgang dan de reuen. Nu is dit bij de meeste (Molosser) rassen wel zo, maar denk ook daar goed over na voor u uw keuze maakt. Natuurlijk is een reu meestal imposanter om te zien, maar de reu is normaal gesproken ook dominanter aangelegd dan de teef. Een zeer consequente opvoeding is hier een must. Heeft u (of uw partner?) daar wel tijd voor en zin in? Het is aan te raden een puppycursus te volgen met uw hond, maar vraag van te voren of de betreffende vereniging ervaring heeft met Molosserrassen. Zoniet, probeer dan een andere club te vinden, want vaak doen deze mensen (goedbedoeld) meer kwaad dan goed. Een Tosa heeft een eigen aanpak nodig, die vaak afwijkt van de "standaard" aanpak bij meer algemenere rassen. Ondanks zijn "stoere" uiterlijk is de Tosa beslist geen hond die op een ruwe, groffe manier opgevoed moet worden.De opvoeder dient rekening te houden met het gevoelige karakter van de Tosa; te vaak gaat men ervan uit, dat deze honden "goed aangepakt" moeten worden om ze op te voeden, maar dit werkt bij deze honden beslist averechts.
Hondensporten zoals bv. pakwerk zijn met een Tosa ten zeerste af te raden. De honden zijn hier niet geschikt voor; ze missen hiervoor de werkeigenschappen van bv. Rottweiler en Duitse Herder. Ze willen beslist enkele keren het spelletje meespelen, maar als ze het beu worden, pakken ze pakwerker met mouw een keer goed door om hiermee aan te geven dat het wat hen betreft genoeg is. Ze zien het dan niet meer als spelletje of oefening, maar als serieuze bedreiging. Bovendien is de erfenis van hun verleden natuurlijk altijd latent aanwezig en als dit dmv. bijvoorbeeld pakwerk flink gestimuleerd wordt, zal zelfs een rustige en stabiele hond, die de Tosa uiteindelijk is, hierdoor verpest kunnen worden. Houdt u met uw Tosa dus verre van deze sport en laat dat over aan de echte werkhonden rassen!
Als laatste, doch zeker niet het minst belangrijke, het volgende: te vaak kopen mensen in een opwelling een hond, en zeker bij rassen zoals de Tosa-Inu speelt ook vaak het "exclusieve en aparte" aspect een rol. Met andere woorden; de hond wordt een soort statussymbool.
Al doende leert men, helaas blijkt soms dat toegewijde kopers, zodra het hondje gekocht is, beiden de hele dag werken en hondlief de gehele dag alleen wordt gelaten. Dit is natuurlijk volstrekt onacceptabel!
Tegenwoordig werken vaak beide mensen in een gezin, hier is ook niets mis mee, mits men rekening met de hond houdt. Zorg ervoor, dat als de hond langere tijd alleen moet zijn, er iemand is die de hond dan uit kan laten, want alleenzijn werkt vaak probleemgedrag (dingen kapot bijten, blaffen etc) in de hand. Wij werken ook beiden, maar verkeren in de gelukkige omstandigheid dat er altijd één van ons bij de honden is. En natuurlijk moeten ze ook weleens alleen blijven, dat is heel normaal, alleen 8 uur op een dag alleen in een huis, dat is vragen om problemen! Denk dus heel goed na voor tot aanschaf overgegaan wordt en als u tot de conclusie komt, dat u (overdag) maar heel weinig tijd heeft, begin dan niet aan een hond!
Het bovenstaande is geen ontmoedigingsbeleid van ons voor aspirant-kopers, maar we willen graag dat mensen weten waar ze aan beginnen, zodat ze een tevreden Tosa-eigenaar worden met een gelukkige hond.
Algemene informatie
De Tosa is een grote, brede hond met een diepe borstkas. Als gevolg daarvan zijn deze honden (zoals vele grote hondenrassen) gevoeliger voor maagtorsies en/of gasophopingen in de maag.
Deze toestand is levensbedreigend en vereist onmiddellijk ingrijpen van de dierenarts.
Om deze toestand te voorkomen, zijn de volgende maatregelen aan te bevelen (deze maatregelen zijn sowieso beter voor grote hondenrassen)
Voer kleinere hoeveelheden voer, verspreid over de hele dag. Nooit één grote voeding per dag. Drie keer voeren op een dag is het beste.
Doe geen wilde spelletjes of zware oefeningen met uw hond een uur voor en twee uur na het eten. Zelfs het in en uit een auto springen moet vermeden worden gedurende deze "kritieke" uren voor en na het voeren.
Laat uw hond geen enorme hoeveelheden water na het eten drinken.
Socialiseer uw Tosa vanaf het moment dat u de hond als puppie in huis krijgt. Dit betekent dat men het dier aan allerlei dagelijkse situaties moet laten wennen, zoals kinderen in en om het huis, bezoekers, de straat op, vreemde honden en mensen ontmoeten, een ritje in de bus en auto, kortom, alles wat een hond nodig heeft om een sociaal dier te worden.
Zonder de Tosa nooit af in een kennel of afgesloten ruimte. Ten eerste zijn Tosa’s echte mensgerichte honden, ze zijn graag bij de baas en familie, en ten tweede "kweekt" men zo nerveuze, agressieve honden, omdat ze op deze manier nergens aan gewend zijn geraakt.
Omdat de Tosa uitgroeit tot een behoorlijk grote, forse hond, dient u vooral tijdens de jeugdmaanden uw Tosa niet onbeperkt met andere honden (en uzelf) te laten spelen. Het ziet er natuurlijk heel leuk uit, maar omdat de honden op jonge leeftijd zeer gevoelig zijn voor blessures, moet men goed opletten dat de jonge hond zich niet te veel vermoeid, en geen idiote bewegingen en capriolen uitvoert. Wandel ook niet te veel en te ver met de pup!
De botten en het kraakbeen moeten de tijd krijgen zich rustig te ontwikkelen, op latere leeftijd heeft men dan een gezonde, mooie hond.
Het belangrijkste in de jeugdmaanden van de Tosa is dan ook: geduld.
Tosa's (zoals zoveel Dogachtigen) doen er lang over om volwassen te worden. Zo rond de leeftijd van 3 jaar zijn ze compleet uitgegroeid en uitgezwaard en is hun karakter compleet gevormd.
Deze honden kunnen een redelijk hoge leeftijd bereiken, sommigen tot wel zo'n 14 jaar
INFORMATIE Tosa Inu Geschiedenis:
Land van oorsprong: Japan (het eiland Shikoku, Kochi, district Tosa)
Gewicht: teven min. 30 kg.
reuen min. 37,5 kg.
Hoogte: teven vanaf 56 cm.
reuen vanaf 60 cm.
Rasgroep: FCI groep 2, Molossers/Pinschers/Schnauzers.
Over de bovenste grenzen van maat en gewicht wordt in de standaard van de Tosa niet gesproken, doorgaans ziet men bovenstaande standaard maten graag flink overschreden.
De herkomst en ontwikkeling van het ras
De Tosa-Inu, Tosa-Ken of Tosa-token, is de originele toernooihond (worstelcompetities) van Japan, eind 1800, begin 1900 doelbewust gecreeërd en ontwikkeld op het eiland Shikoku, in de plaats Kochi, gelegen in het district Tosa, in Japan. De naam Tosa-Inu (Inu is hond) betekent dus eigenlijk de “hond van Tosa”.
Het ras is ontstaan door de inheemse Japanse honden van het "wolfstype" (Nihon-Inu's, oorspronkelijk gefokt om op wilde zwijnen te jagen) te kruisen met St. Bernhards, Mastiff's, Duitse Doggen, Bloedhonden, de Engelse Pointer, de Duitse Jachthond, de Bulldog en de Bullterriër. In een later stadium (jaren '60 deze eeuw) zijn éénmalig drie Bordeauxdoggen ingekruist.
De Tosa heeft een interessante geschiedenis, al is die niet bijzonder lang.
Het was halverwege de 19e eeuw, toen handelsbetrekkingen tussen de Oosterse en Westerse wereld werden verstevigd, dat Westerse honden naar het Oosten werden getransporteerd en vice-versa. Hondengevechten hebben een lange traditie in Japan, zoals in veel delen van de wereld rond die tijd, alhoewel de traditionele Japanse vechthonden rassen van het wolfstype waren, in tegenstelling tot het molossoïde (Mastiff-type) westerse type honden.
De Japanners zagen deze westerse honden en begonnen ze te kruisen met hun inheemse honden, om zo de door hen gewenste "ultieme hond" te kunnen creëren.
De produkten uit deze gekruiste bloedlijnen werden geheel gedomineerd door het westerse type honden, zowel uiterlijk als innerlijk. De lijnen die het belangrijkst werden voor de ontwikkeling van de Tosa waren de Mastiff lijn, Bull Terrier lijn, Deense Dog lijn en de Pointer lijn.
Doordat voor de ontwikkeling van de Tosa in het verleden vele rassen gebruikt zijn, verklaart dit (ook tegenwoordig nog) waarom sommige Tosa's in type wel wat lijken op bv. een hoogbenige Dog, de kop van een St. Bernhard hebben etc. Soms is één van de gebruikte rassen duidelijk te herkennen in de "moderne" Tosa; dit is zeker niet gewenst. Overigens is de moderne Tosa een hond die in type uiteen kan lopen van zeer groot en zeer zwaar gebouwd tot middelgroot, stevig gebouwd en vrij elegant, al moet de noodzakelijke massa altijd aanwezig zijn. Het streven is echter uiteraard het fokken van een uniform type hond, stevig gebouwd, groot, maar ten allen tijde atletisch. Teveel "verfijning" van de Tosa is zeker niet gewenst.
Met name in het gebied in en om de Kochi prefectuur van het Shikoku Eiland bloeiden de "originele" lijnen op en het kruisen van de honden vond voornamelijk daar plaats.
Alle prioriteiten voor het fokken lagen bij de functionele eigenschappen van deze "crossbred" honden en als een bepaalde lijn superieur was in de arena, werden de goede honden van deze lijn met elkaar gekruist, om zo de gewenste eigenschappen nog verder te kunnen ontwikkelen en verbeteren.
Na verloop van tijd was tenslotte een tamelijk raszuiver type hond ontstaan.
Zelfs nu de Tosa behoorlijk uniform was in zijn verschijning, lag de nadruk bij het fokprogramma nog steeds exclusief op hun functionele gebruikswaarde, m.a.w. men was niet bepaald gefixeerd op het in stand houden van het type van de honden. Dit wordt geïllustreerd door het feit dat enkele Japanse fokkers in de jaren '60 drie Bordeaux Doggen uit Frankrijk importeerden om deze krachtige honden te kruisen met de Japanse Tosa's. Dit bleef echter bij een kort experiment. Sindsdien zijn, voorzover bekend, geen kruisingen met andere rassen meer voorgekomen.
Het huidige gebruik van de Tosa in Japan…
In het land van oorsprong, Japan, worden ook tegenwoordig nog toernooien met Tosa's georganiseerd. Deze “sport” wordt voornamelijk beoefend door welvarende Japanners, enkelen van hen zijn zelfs miljonair en houden op hun landgoed meerdere Tosa’s, die verzorgd en getraind worden door personeel, dat hiervoor speciaal aangenomen is.
De toernooien verlopen volgens strenge reglementen, en de competitie lijkt eigenlijk wat meer op de strijd tussen de traditionele Japanse vechters, de Sumo-worstelaars.
Alleen reuen worden getraind voor deze evenementen, de teven worden gebruikt voor het fokken en ingezet als excellente waakhonden.
De honden worden lange tijd voorbereid, en alleen reuen van meer dan een jaar oud mogen meedoen.
Ze worden naar grootte en gewicht in verschillende klassen ingedeeld.
Er zijn 3 verschillende klassen: lichtgewicht, middelgewicht en zwaargewicht.
De honden worden in een ronde "arena" gebracht, die is afgezet met hekken. Op deze hekken zitten dan de eigenaren en/of trainers om de honden aan te moedigen en eventueel in te grijpen. Op de vloer ligt zand of een stug kleed.
Het gaat erom dat de honden elkaar bij het nekvel pakken, en proberen elkaar tegen de grond te drukken. De hond die zijn tegenstander enige tijd op de grond gedrukt weet te houden, is de winnaar.
Bij het ontstaan van grote verwondingen wordt het gevecht afgebroken.
Als de hond naar zijn tegenstander blaft of zich meer dan drie stappen van de tegenstander verwijderd, wordt hij gediskwalificeerd.
Tosa-toernooien zijn zeer gedisciplineerd en vinden plaats met veel ceremonieel vertoon.
De competitie is in Japan immens populair, kampioenen worden door de Japanners hoog gewaardeerd, zij worden zelden of nooit verkocht aan het buitenland, daarin is men niet geïnteresseerd.
Alhoewel wij hondengevechten absoluut afkeuren, meenden wij er goed aan te doen het bovenstaande op te nemen, omdat dit laat zien waar de Tosa oorspronkelijk voor gefokt is, en dus een hond is met een zeer sterk karakter.
Voor meer info klik op de onderstaande link.
Schrijf ook even wat in mijn gastenboek wat je van me vindt, alvast een dikke knuffel en een poot van me als je het doet.
.jpg)
deense dog(fawn)
